Wat is Permacultuur?

Er zijn veel definities van Permacultuur, het blijft moeilijk om het kort en bondig uit te leggen. Misschien omdat onze hersenen vaak snakken naar een lineair verhaal over oorzaak en gevolg, liefst met één oorzaak en één duidelijk gevolg. Dat voelt veilig, dan weten we wat we moeten doen.

Permacultuur gaat over een holistisch wereldbeeld, het besef dat wij een onderdeel zijn van het hele aardse ecosysteem en dat alles wat we doen een effect op het geheel heeft.
De bedoeling van permacultuur is dat we ons weer gaan invoegen in dat ecologische systeem zodat wij het systeem ondersteunen met onze acties, en het systeem ons vervolgens ook weer ondersteunt.

Hier is een definitie:

Permacultuur is een ontwerpmethode die gebaseerd is op systeemdenken
Heel eenvoudig uitgelegd heeft permacultuur als doel, het creëren van een ‘regeneratieve cultuur’. De ontwerpprincipes (richtlijnen) bieden een manier om te beslissen welke acties nodig zijn om dat te bereiken.

En wat is regeneratie?
Lees het hier…

Geschiedenis en ontwikkeling van Permacultuur

Permacultuur komt uit Australië waar het ontwikkeld werd in de jaren ’70 door twee biologen: Bill Mollison en David Holmgren. Als reactie op de industriële landbouw, die toen in Australië tot woestijnvorming leidde, wilden ze laten zien hoe het mogelijk was landbouw op een regeneratieve manier in te richten door de patronen en processen van een natuurlijk ecosysteem na te bootsen.

Hoewel permacultuur eerst hoofdzakelijk voor landbouw gebruikt werd, heeft het zichzelf tegenwoordig ontwikkeld tot een methodiek die toegepast kan worden op alles waar de mens zich mee bezighoudt.

Stefan Geyer beschrijft permacultuur als:
‘Een wereldwijde collaboratie om onze impact op de aarde te herontwerpen, inclusief een soort globaal open source (wiki style) project waaraan iedereen jaar na jaar kan bijdragen. We bouwen samen een reuzendatabase over alles wat we nodig hebben om ons te helpen in het bedenken en ontwerpen van een echt gezonde en bloeiende toekomst.’

Permacultuur is per definitie niet dogmatisch, er is geen verzameling technieken die gebruikt moeten worden of die altijd goed zijn. Er zijn geen speciale ‘permacultuurplanten’. Het gebruik van een permacultuurontwerp betekent het gebruik van maatwerk.
Er wordt geleend van traditionele technieken en inzichten van andere bewegingen (zoals de biologisch-dynamische methode). De input van iedereen is gelijkwaardig zolang het past in het raamwerk van de drie ethische principes:
zorg voor de aarde,
zorg voor de mens en
teruggave van de overvloed
 (het laatste ook vaak uitgedrukt als ‘eerlijk delen’).

De bedoeling is dat de kennis en inzichten van de volle diversiteit aan menselijke ervaringen ingezet kunnen worden zodat we samen verder kunnen.
De Permacultuurbeweging en -methodiek kun je ook vergelijken met een ecosysteem. Ieder lid van dit systeem heeft invloed op hoe het zich verder ontwikkelt. Het betekent dat het flexibel blijft in het zicht van veranderende omstandigheden.

Voor een gratis e-boek over permacultuur verwijs ik je graag naar de website van Maranke Spoor op de pagina Permacultuur, wat is dat?!