Katharine Hone

Katharine Hone

Ik ben Katharine Hone.
Ik woon met mijn twee tiener- zonen in Zwolle.

In 2000 kwam ik, na een aantal jaren in verschillende landen te hebben gewerkt, in Nederland wonen.
Mijn moederland is Engeland.

Sinds 2007 ben ik intensief bezig met permacultuur: met mijn handen in de aarde, in de tuin, als ontwerper van tuin- en sociale projecten en als facilitator van workshops en opleidingen.

Voordat ik permacultuur ontdekte werkte ik als docent in het basis- en voortgezet onderwijs.

Pas in 2004 begon ik bewust te worden van klimaatverandering en ecosysteemafbraak, mede door de film van Al Gore: An Inconvenient Truth.

Ik ging op onderzoek uit en kwam al vrij snel in aanraking met Transition Towns en permacultuur.
En ik was meteen verkocht, en ook nu nog.

Als creatieve natuurnerd vond ik als kind de gang van zaken in de wereld vaak heel scheef, hoezo ‘ongedierte’ en vossenjacht? Stiekem vond ik dat wij mensen ook een soort ongedierte waren, maar dat ga ik hier natuurlijk niet schrijven ☺.
Het ontdekken van permacultuur was als een soort eureka-moment voor mij. Een manier van kijken naar de wereld die voor mij 100% klopte.

In een wereld die vaak zijn schouders ophaalt en wegkijkt of zegt dat het zo hoort, of dat er niks aan te doen is, of dat je ‘effe’ normaal moet doen, of dat het toch geen zoden aan de dijk zet…Zegt Permacultuur: 

  • ‘De oplossing zit in het probleem’
  • ‘De enige beperking is in de creativiteit van de ontwerper’
  • ‘De enige integere beslissing is verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf en je gezin’
  • ‘Begin bij je eigen achterdeur’.

Wauw! Eindelijk! Daar kun je wat mee als eigengereide en ietwat gefrustreerde kruisridder voor moeder aarde.

Permacultuur laat zien dat iedereen in staat is om het eigen stuk wereld mooier en beter achter te laten voor de komende generaties, iedereen…

Permacultuur vraagt ons om onze verantwoordelijkheid weer te gaan nemen en geeft ons ook de kaart en het kompas om dat te kunnen doen in de vorm van een ontwerp systeem, een effectief raamwerk voor het praktisch bezig gaan met verandering..

Als de enige soort op de aarde met zoveel invloed zijn juist wij in staat om heel veel goeds neer te zetten. Leuk hè…

Dus, wat ging ik doen?

In 2007 maakte ik van mijn achtertuin een voedselbosje. Op dat moment had ik veel gelezen, maar nog geen permacultuur ontwerp-opleiding gedaan. Met als resultaat een prachtige mooie, wilde achtertuin waaraan ik nog steeds veel moet veranderen! Juist het ontbreken van een goed ontwerpproces betekent dat ik mijn fouten in de tuin zelf gemaakt hebt, i.p.v. eerst op papier. Dat is nu de kracht van ontwerpen…

Maar ik was heeeeel enthousiast!  In deze film zie je hoe ik toen erover dacht, inmiddels heb ik wat erbij geleerd, dus “nooit spitten”?  Mwah, het hangt ervan af….

 

In 2011 kon ik eindelijke een PDC (Permaculture Design Certificate opleiding) volgen, bij het Permacultuur Centrum Nederland. Daar gingen nog veel meer deuren voor me open.

In 2011 begon ik ook aan het project waar ik elke week nog steeds bij betrokken ben, de permacultuurtuin van Wijkboerderij Schellerhoeve. Deze liefdesrelatie duurt nu al zes jaar en na de nodige ups en downs vind ik het toch een geslaagde relatie en leer ik er nog heel veel van.  Voor een indruk van de tuin tegenwoordig kijk in Foto’s.

 

In 2011 begon ik ook met een bakfiets bezorgdienst voor de biologische markt in Zwolle

 

De Gratis Markt in 2012 was een mooi en geslaagd experiment in weggeef-economie.

 

Ik heb sinds 2012 meerdere activiteiten rondom educatie ondernomen. Workshops, korte cursussen en jaaropleidingen bij mij hier in Zwolle, in Zutphen en in Amsterdam. Zie het fotoverslag.

Tegenwoordig zet ik permacultuur-principes in bij het ontwerpen van systemen die niet alleen over landbouw gaan: sociale systemen, zoals vernieuwend onderwijs, en het plannen van mijn eigen leven.

Als ik terugkijk naar hoe ik begon en waar ik nu ben zie ik een mooi en leerzaam proces. Tegenwoordig besef ik hoe belangrijk communicatie is in het maken of breken van initiatieven. Ik vind het fascinerend, en best wel frustrerend soms, en nog weer een kans om te leren…

En wat wil ik nu het liefst?

De logica van permacultuur-ontwerpen voor iedereen beschikbaar stellen. Want logisch is het wel, stevig gefundeerd in de systemen en patronen van de natuur.
Ik wil vooral de mensen in de stad laten zien wat mogelijk is. De stad is juist ‘de’ plek die tot bloei kan komen met behulp van ecologisch systeemdenken.

En waar haal ik tegenwoordig zelf de meeste voldoening uit?
Mijn meest blije moment is meestal aan het eind van een ontwerpopleiding. Als ik de ontwerpen en plannen van mensen mag bekijken en zie dat ze een weg naar hun droom hebben gevonden, of dat een deur voor hen is opengegaan, dat ze de kaart en het kompas hebben eigengemaakt…
Wat ik ook heel leuk vind is als mensen de genialiteit van de natuur beginnen door te krijgen, als de bewondering en verbazing groeit, als de ogen groot worden, ‘Wauw!…’ zeggen ze dan, maar verder niets want ze zijn sprakeloos. Daar doe ik het voor.

Geniet van deze website, ik hoop dat het ook wat deuren voor jou opent.

Cursussen gevolgd:

1995 – Docenten opleiding, Engeland

2011 – Permacultuur Ontwerp Certificaat, Helma Roëll, Permacultuur Centrum Nederland

2013 – Cursus Humisme, Marc Siepman, Humisme.nl

2013 – Masterclass Voedselbossen, Wouter van Eck en Xavier San Giorgi, Food Forestry Nederland

2015 – VerdiepingsCursus Plantkunde, Manon Best, Bij Best Moestuinen

2015 – Sociale Permacultuur, Adriaan Bertens, Inmens

2015 – Docenten Training, Robin Clayfield en Looby Macnamara, Designed Visions, Engeland