Permacultuurtuin week verslag 4 april 2018

Het is zo druk bij de tuinen, geen tijd voor bloggen!

En toch een weekverslag over de afgelopen tijd.

Het grote nieuws van deze week was het opheffen van de ophokplicht voor Frank en Stein, kippietok, kippietok2 en haantjetok. Iedereen is vrij! En dat mag gevierd worden (met een stomme film 🙂 )

Eindelijk freedom! Kijk het hier…

Nieuwe moestuin

En verder….de nieuwe moestuin is bijna klaar!

We kunnen geen karton meer zien

 

Egon doet de finishing touches
permacultuur = lazy gardening toch?

 

En met al het ineens loslopende wild heb je natuurlijk ook hekken nodig.

Klusheld Gerben

We zijn al een paar weken bezig met voorzaaien en inzaaien. In de kas genieten de muizen mee en plukken de voorgezaaide pompoen- en meloenzaden vrolijk weer uit de potten. ”Lief van de mensen-monsters om zoveel snacks voor ons neer te zetten” zeggen de muisjes. Ik zit me af te vragen of de kat het leuk zou vinden om een paar nachten in de kas door te brengen….

muizennest van een bal touw

 

We zouden veel van de muizen kunnen leren – als ze een nieuw bed willen, gaan ze niet naar de Ikea maar kijken ze wat er al te gebruiken is, zoals deze bal touw van de bloemenpluktuinclub.

Voorjaarsbloemen

De eerste zijn er al lang. De bijen doen zich te goed aan het stuifmeel van de Boswilg. In de tuin zien we ook dat de slakken lekker kunnen genieten van een malse narcis.

 

afgeknabbelde narcis

 

Honingbes bloeit vroeg en is ook vroeg te oogsten
Longkruid is een goede bijenplant voor schaduwplekken

Eerste Schellercafé van 2018

Gisteren lekker gegeten met elkaar bij de eerste ‘potluck’ van 2018. Iedereen uit de wijk is welkom, breng iets te delen op de eerste vrijdag van de maand vanaf 17.30 uur.

Het was al warm genoeg om buiten te zitten

 

En sommige mensen genieten toch heel erg van de aandacht!

 

Zin om mee te doen bij de Schellerhoeve? Maandag en woensdag zijn meewerkdagen in de tuinen. De tuinen bekijken kan op de gratis permacultuurdagen. Meer over de gratis permacultuurdagen

 

weekverslag permatuin 16 maart 2018

Net op tijd voor de Russische beer(tje?) van dit weekend hebben we in de nieuwe moestuin zes bedden aangelegd en ook hier en daar ingezaaid. Tja, mag nog niet eigenlijk hé, met al die beren aan het rondwaaien.

Marije slaat helemaal door met haar duurzame dromen en heeft de ideale tiny house oplossing gevonden – effe al dat karton eruit, dekbed erin, perfect 🙂

Tiny house voor Marije

Het komt natuurlijk goed uit want we hebben nog veel karton nodig voor de nieuwe moestuin. De wijk vraagt zich misschien af of we van plan zijn om het hele weiland met karton af te dekken, nee niet helemaal, maar de wereld overnemen? Dat wel natuurlijk.

Rints bereidt het karton voor

Als Gerben niet bezig is met stoer doen, is hij bezig met gevonden (nee, niet gestolen…) voorwerpen een nieuwe plek te geven. En zo hebben we nu een BBQ hoek in de tuin.

Binnenkort BBQ en karaoke bij de tuin!

Gerben stoer doen? Ja, Gerben stoer doen..kijk nou, voorbeeld een:

Gerben doet stoer met de slijptol

Voorbeeld twee:

Stoere tractor met zwaailicht en Gerben (natuurlijk)

Nou, gelukkig dat Gerben zo stoer is, anders kregen we heel veel niet gedaan. Zoals klimrekken in de kas voor de meloenen en pompoenen, en houtsnippers en compost naar de nieuwe tuin zodat we niet zo ver moeten lopen elke keer.

 

gaat wel ietsie sneller dan met de kruiwagen

 

En verder begint de nieuwe moestuin duidelijk vorm te krijgen. Het gaat heel erg snel.

 

Bedden klaar voor inzaaien

 

Eigenlijk is het nog te koud om in te zaaien. Omdat onze bedden opgehoogd zijn kunnen we toch alvast beginnen. We hebben spinazie, raapstelen, tuinbonen, radijsjes en sla ingezaaid. Ook hebben we knoflook en uien gepoot. Maar we hebben wel alles met klimaatdoek afgedekt.

Kom je een keer kijken? Meer informatie over de gratis permacultuurdagen bij Wijkboerderij de Schellerhoeve.

 

 

Weekverslag 25 februari 2018

Net als je denkt dat de lente er weer aankomt vriezen je tenen ineens eraf!

 

Maar afgelopen week hebben we wel lekker in de zon kunnen zitten bij de boerderij – gewoon een kwestie van een warm microklimaat opzoeken.

Verder hebben we zwerfkip Tokkie kunnen verwelkomen in onze kas. Wat gaat ze doen? Woelen! Samen met Haantje en andere Tokkie nemen ze het werk over van Frank en Stein. Ze maken de bodem zaai-klaar en hopelijk ruimen ze ook de overblijfselen van onze spintplaag van afgelopen zomer op.

Zwerfkip Tokkie van Anne Marie komt met persoonlijke verhuiskoets haar nieuwe thuis inrichten
De bodem vóór aankomst kippen, een beetje aangestampt door duckies
tokkie aan het werk

 

bodem na kippenactie – lekker los en bemest
Haantje kijkt toe….

Karton Mania

Het begint een ware obsessie te worden. Overal in Zwolle zijn we op zoek naar bruin, ongedrukt karton om onze paden en bedden mee te bedekken. En we zijn lang niet klaar! Dus doorverzamelen 🙂

 

Anne Marie heeft alles onder controle

En voor het publiek dat argeloos dit bericht aan het lezen is….Breng ons jouw kartonnen dozen! Aub, help ons!!!!! En krijg als beloning een rondleiding van onze bevroren tuin en misschien een eendenei.

(af te leveren bij Wijkboerderij de Schellerhoeve op een maandag, woensdag of in het weekend op afspraak)

Rints blijft onvermoeibaar heen en weer sjouwen met karton

En de tuin begint echt vorm te krijgen.

dat zie je toch?

 

“Mag ik je bakfiets lenen?”

racen!

Vroeg Gerben mij, met een lieve blik in zijn ogen. 

“Ja natuurlijk” was mijn nietsvermoedende antwoord.

Een half uur later ligt alles uit elkaar, en rollen de wielen zonder bak het erf over (overdrijving natuurlijk, maar leuk voor het verhaal)

Nog een half uur later is er veel geklang en geklong uit het werkhok. Er wordt met rare spuitbussen in rare gaten gespoten. Stukjes die ik niet eens wist bestonden in mijn fiets komen tevoorschijn en worden grondig onderzocht. (Bakfiets schaamde zich ook wel een beetje)

Nog een half uur later scheurde Gerben door de bochten op onze nu wel geoliede mean machine! Smooth 🙂

En gelukkig maar want….

Kachelhout

De geiten en de schapen zijn bezig met het ‘ont-basten’ van al het lekkere snoeisel van de wilgenknot op het terrein. Leuk en goed voor hen en voor mij. Hout zonder bast droogt veel sneller uit. We kunnen het volgende winter al gebruiken als aanleghout voor de hoge rendement kachel thuis. Dus, naar huis daarmee, met de bakfiets…

geit viert carnaval en wacht op zijn takken
ontbastte takken wachten op zagen
in de nieuwe vlotte bakfiets, naar huis om te drogen

 

Elektrisch broodmes

Gerben en het elektrische broodmes

Da’s leuk, wilgenstammen zagen met een elektrisch broodmes 🙂  Gaat een stuk sneller in ieder geval. Harry vond met de hand zagen en effe afzien lekker op woensdag. Het maakt ook helemaal niks uit, want het gevolg is dat we nu stammetjes hebben voor het inenten van oesterzwammen. Daar gaan we lekker van smikkelen volgend jaar. Gisteren bij de nieuwe permacultuuropleiding hebben we ze ingeënt – maar daar heb ik helaas nog geen foto van – komt later!

Harry doet het op de ouderwetse manier…

 

Speciaal bezoek

En we hebben regelmatig bezoek van onze hele speciale bonte boerderijmerel – mooierd.

Wat eten we vandaag? Slakken! Permacultuur in een eierdop.

Hier het is dan, een ei dat gemaakt is van slakken

En de eend die dit ei heeft gelegd is ook gemaakt van slakken, en van wormen, gras en granen.

Een representatie van de essentie van permacultuurdenken. Het streven om je eigen behoeftes (lees wat je echt nodig hebt) te produceren of bemachtigen op een manier die:

  • goed is voor jou
  • goed is voor ecosysteem Aarde.

Je probeert te handelen op een manier die tot meer leven leidt, in plaats van minder.  Easier said than done….

De resultaten van onze acties, en de oorzaken van onze problemen zijn vaak niet meteen zichtbaar. Permacultuur kent een paar tools die hierin kunnen helpen.

De oplossing zit in het probleem

Wat precies is het probleem? Als je wilt ontwerpen moet er, of een probleem zijn, of een visie of droom. In beide omstandigheden is de vraag ‘waarom’ bijzonder handig.

slak op schermbloemOns probleem?

Er zijn behoorlijk veel slakken in de groentetuin.

Waarom?

Omdat er niet genoeg natuurlijke vijanden zijn?

Omdat de bodem nog niet gezond genoeg is?

Omdat de planten niet sterk genoeg zijn?

Omdat de winters steeds warmer worden en slakken niet sterven?

Deze antwoorden leiden elk tot nog meer waarom vragen. Hieronder behandel ik de vraag over natuurlijke vijanden.

Waarom zijn er niet genoeg natuurlijke vijanden?

Omdat er niet genoeg beschutting en voedsel is voor de natuurlijke vijand in de omgeving?

Waarom?

Omdat de menselijke activiteiten / handelingen rondom de omgeving beschutting en voedsel voor natuurlijke vijanden vernielen?

Waarom?

Omdat (deze) mensen zich niet bewust zijn van het belang van biodiversiteit in het behouden van natuurlijk evenwicht?

Omdat het gebruiken van steeds grotere machines, pesticides en monoculturen in naam van efficiëntie ertoe heeft geleid dat natuurlijke vijanden geen beschutting en voedsel meer hebben?

Omdat bio-diverse landschappen beschouwt worden als rommelig en niet productief?

Waarom?

Omdat de mensheid zijn verbinding met en afhankelijkheid van de natuur niet meer begrijpt?

Omdat het produceren van voedsel steeds meer gecentraliseerd wordt?

Anderen culturele redenen?

Waarom?

Omdat we  in een negatieve culturele, ecologische en economische spiraal zijn geraakt?

Waarom?

Omdat we zijn geraakt in een ‘crisis van perceptie’? (Capra)

Er zijn vast zeker veel meer antwoorden mogelijk op deze vraag.

Het nut van steeds ‘waarom’ vragen is dat je het probleem steeds beter gaat begrijpen en dat de scala aan mogelijke oplossingen ook breder wordt. Je handeling kan op verschillende niveau’s plaats gaan vinden afhankelijk van je mogelijkheden en wensen.

Meer over slakken kun je hier en hier lezen.

De oplossingen voor onze tuin

In volgorde van tijd:

  • In de tuin beschuttings- en voedselmogelijkheden voor de regionale inheemse fauna ontwikkelen
  • de bodem in de tuin op een natuurlijke manier opbouwen en verbeteren
  • buiten de tuin natuurlijke verbindingszones van inheemse bomen, struiken en takkenrillen e.d. beginnen aan te leggen
  • educatie en bewustwording vergroten door rondleidingen en workshops in de tuin
  • De loopeendenFrank en Stein aanschaffen.

Frank en Stein

Frank en Stein kwamen aan het eind van dit proces – pas na 6 jaar. En dit voelt voor mij als de goede volgorde. Eerste de wilde aardbewoners hun plek teruggeven voordat je de land opvult met tamme dieren. Om goed na te kunnen denken over de komst van de loopeenden heb ik een andere permacultuur tool ingezet, de input – output analyse.

Met een input – output analyse kan je ervoor zorgen dat je de geschikte omstandigheden voor de eenden (of iets anders) kan ontwerpen en ben je bewust van mogelijke valkuilen. Het geeft je ook de mogelijkheid om de behoeftes en producten van een element (een eend, of een boom, of ….) aan andere elementen in je systeem te koppelen. Met Frank en Stein hebben we een koppeling tussen onze tunnelkas en de vogelgriep gemaakt. Je kunt er hier verder over lezen.

Je kunt je beslissingen ook checken in de kader van de ethische principes van permacultuurontwerp.

input output analyse loopeenden

Klik op beeld te vergroten

Verbindingen tussen eend, tuin en mens

  • de eenden eten slakken, dat helpt onze gewassen te beschermen
  • ze bemesten de grond
  • ze produceren eieren die we zelf kunnen opeten of laten uitbroeden
  • ze produceren vlees
  • de veren van de eend kunnen weer op de bodem als belangrijke bron van mineralen
  • ze lokken mensen uit om voor hen te gaan zorgen en verbinding met hen te zoeken – ze hebben een gunstig effect op het welzijn van de mens

Mogelijke valkuilen

  • tijdens de vogelgriep moeten ze opgehokt worden. Ze kunnen zelf niet scharrelen en zullen bijgevoerd moeten worden. Waar vinden we een (ethisch gezien) verantwoorde bron van voeding?
  • hun platte voeten zorgen voor aangestampte aarde en zaailingen. Hoe houden we ze weg van de groentebedden op een manier waarbij ze toch hun werk kunnen doen?
  • de vrouwtjes maken veel herrie – zal dat voor overlast zorgen in de buurt?
  • ze kunnen tot 1 meter springen – is de omheining hoog genoeg?

En zo ga je, met deze kaders in je hoofd, je eerste ontwerp maken.

Ontwerp cyclus

En Last but not least…in de natuur is alles ‘emergent’. Emergent? Opkomend, ontwikkelend, evoluerend. Dat betekent dat er dingen kunnen gebeuren die je niet had bedacht en dat je plannen toch anders uitpakken. Daar hebben we ook iets voor. De actieve leercyclus (of ontwerpcyclus). Het helpt je om steeds, vanuit je ervaring, verder te leren. Wat is er gebeurden waarom, en wat kan ik nu proberen?